Woensdag 13 juli
Het opbouwen van het beachvolleybalveld is er gelukkig gemakkelijker op geworden. Na de editie van 2010 waar er veel gemeten moest worden om de velden in de lengte of breedte te leggen, is met die ervaring het een stuk simpeler. Hier en daar vinden we de markeringen terug die de hoeken van de vorige bak aangeven. De planning van de opbouw is perfect: eerst de bielzen, dan het zand en daarna de randmaterialen, alleen blijft de ervarig dat dan ook alles perfect moet lopen. Ik heb het niet over het weer (regen en wind spreken een zonnige opbouw geheel tegen) maar een defecte laadkraan van Weegerink gooit de planning deels door de war. Daarnaast is de gemeente eens rijkelijk vroeg met het aanleveren, zij het dan wel mondjesmaat. Met de eerste tribunes en een lading zand van Langezaal komt de vrachtwagen met bielzen in zicht. Een zucht van opluchting gaat door de inmiddels verveelde opbouwploeg. Ineens waant men zich in een mierenhoop, met de tweede en derde vrachtwagen van Langezaal in de wachtrij, de heren van Keizers in de steigers en een duidelijk ronkende hijskraan die de ruim 50 bielzen op de markt legt. Deze worden in een ijltempo in rechte lijnen langs de gespannen touwen gelegd, als volleerde bouwvakkers worden timmermansogen ingezet om een esthetisch verantwoorde zandbak te plaatsen, passend bij het vernieuwde marktplein. Als de shovel het zand mooi vlak in de bak verdeeld volgt de laatste lading van het fijne Duitse zand.
Na amper vier uur ligt de bak er uitnodigend bij. Helaas regent het en laat de wind ook goed van zich spreken, ging die er maar uitnodigend bij liggen.