Vrijdag 15 juli
De wind is in kracht sterk afgenomen en er waait een licht briesje. Zo nu en dan valt er een spatje regen, maar de voorspellingen zijn goed. In het westen en zuiden schijnt de zon al volop. We maken alles gereed voor het jeugdtoernooi van 12 uur.
De start is nog met bewolking, de temperatuur neemt langzamerhand toe en even na één uur breken de eerste zonnestralen door het wolkendek. Nog geen half uur later gaan de eerste toeschouwers al schuilen voor de zon. Dit is het beachvolleybaltoernooi waarvoor zich ruim 400 deelnemers hebben ingeschreven. De lol neemt toe en er worden vele prijzen weggegeven, voor de meest opvallende en absurde acties. Het publiek geniet en het wordt ook steeds drukker in en rond het stadion. Na een spannende finale tussen geoefende jongelui wint Shabbalabbedingdong he jeugdtoernooi en maken wij ons op voor het grote recreatietoernooi.
De 32 teams komen langzamerhand naar de markt en de eerste twee teams hebben hun gratis teamfoto al laten schieten. Deze jubileumactie heeft tot 9 uur de tijd nodig om bijna alle teams te laten vereeuwigen. De resultaten worden om kwart over negen door de ringfotograaf Vaarhorst bezorgd, zodat we ze direct kunnen uitdelen. Ze zijn prima gelukt!
Als de lampen halverwege de finalerondes zijn ontstoken wordt de strijd feller. Geen extra prijs na het 15e punt in de 2e set, geen letter X, teamstapelen, koprollen of andere ongein. De uiteindeljke finale wordt door de heren van Zwolse Malloten gewonnen. Etienne Sew A Tjon moet zijn meerdere erkennen. De kleine finale is zowaar een strijd tussen een damesteam en een mixteam. De dames ‘Frans Nobbe is onze coach’ tekenen voor de derde plek, Reetmölle 2 wordt vierde. Helemaal aan het eind worden de oud-gedienden Frans en Frans bedankt voor hun jarenlange ‘fossiele’ inzet e nemen zij afscheid van actief beachvolleybaldeelname.
We laten de markt lekker uitvieren en rusten uit voor een volgende prachtige dag!

foto's van vrijdag zijn te bekijken op:

Donderdag 14 juli
Het begin deze donderdag een beetje onstuimig. De wind is aangetrokken tot krachtig (aan de kust storm) en de regen laat zo nu en dan ook even wat van zich voelen. We bouwen ongerust toch verder aan het stadion en kleden de stalen omheining aan. Ook de velden leggen we netjes op het vlakke stuk zand. Met een donderend geraas gaat een hele rij dranghekken tegen de vlakte. De reclamezeilen werken echt als windvangers. We verstevigen de rijen afzettingen en verankeren alles wat maar kan bewegen. Als de wind nog iets toeneemt besluiten we toch maar om alle zeilen weg te halen.
Klokslag 12 uur start Jelle de miniclinic voor een 15-tal meiden. Ondanks de wind en aan het eind de regen zetten deze meiden gewoon door. We maken net de twee uren niet vol. Het was ook niet echt meer te doen. Respect voor deze kanjers!!!
Even voor 5 uur gaat het echt tekeer op de markt in centrum Haaksbergen. Nee, niet met volleybal, maar de wind probeert alles wat niet verankerd is los te krijgen. Samen met de neerslag is het voor het bijna voltallig aanwezige deelnemersveld niet te doen. Met een beetje pijn in het hart wordt voor de eerste maal in onze 20-jarige historie besloten om een toernooi af te lassen. De deelnemers toonden begrip en bleven nog even hangen in Grand Café. Enkele die-hards speelden tussen 7 en 8 nog in weer en wind om daarna de terugreis naar de Achterhoek te aanvaarden.

Woensdag 13 juli
Het opbouwen van het beachvolleybalveld is er gelukkig gemakkelijker op geworden. Na de editie van 2010 waar er veel gemeten moest worden om de velden in de lengte of breedte te leggen, is met die ervaring het een stuk simpeler. Hier en daar vinden we de markeringen terug die de hoeken van de vorige bak aangeven. De planning van de opbouw is perfect: eerst de bielzen, dan het zand en daarna de randmaterialen, alleen blijft de ervarig dat dan ook alles perfect moet lopen. Ik heb het niet over het weer (regen en wind spreken een zonnige opbouw geheel tegen) maar een defecte laadkraan van Weegerink gooit de planning deels door de war. Daarnaast is de gemeente eens rijkelijk vroeg met het aanleveren, zij het dan wel mondjesmaat. Met de eerste tribunes en een lading zand van Langezaal komt de vrachtwagen met bielzen in zicht. Een zucht van opluchting gaat door de inmiddels verveelde opbouwploeg. Ineens waant men zich in een mierenhoop, met de tweede en derde vrachtwagen van Langezaal in de wachtrij, de heren van Keizers in de steigers en een duidelijk ronkende hijskraan die de ruim 50 bielzen op de markt legt. Deze worden in een ijltempo in rechte lijnen langs de gespannen touwen gelegd, als volleerde bouwvakkers worden timmermansogen ingezet om een esthetisch verantwoorde zandbak te plaatsen, passend bij het vernieuwde marktplein. Als de shovel het zand mooi vlak in de bak verdeeld volgt de laatste lading van het fijne Duitse zand.
Na amper vier uur ligt de bak er uitnodigend bij. Helaas regent het en laat de wind ook goed van zich spreken, ging die er maar uitnodigend bij liggen.